Conjugation of popleść
ˈpɔ.plɛɕt͡ɕto weave or plait one thing after another Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | popleść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poplotłem |
| ty | poplotłeś |
| on / ona / ono | poplótł |
| my | popletliśmy |
| wy | popletliście |
| oni / one | popletli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poplotłam |
| ty | poplotłaś |
| on / ona / ono | poplotła |
| my | poplotłyśmy |
| wy | poplotłyście |
| oni / one | poplotły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poplotło |
Czas przyszły
| ja | poplotę |
| ty | popleciesz |
| on / ona / ono | poplecie |
| my | popleciemy |
| wy | popleciecie |
| oni / one | poplotą |
Tryb rozkazujący
| ty | popleć |
| my | poplećmy |
| wy | poplećcie |