Conjugation of pootwierać
/pɔ.ɔˈtfjɛ.rat͡ɕ/to open many things or in many places Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pootwierać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pootwierałem |
| ty | pootwierałeś |
| on / ona / ono | pootwierał |
| my | pootwieraliśmy |
| wy | pootwieraliście |
| oni / one | pootwierali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pootwierałam |
| ty | pootwierałaś |
| on / ona / ono | pootwierała |
| my | pootwierałyśmy |
| wy | pootwierałyście |
| oni / one | pootwierały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pootwierało |
Czas przyszły
| ja | pootwieram |
| ty | pootwierasz |
| on / ona / ono | pootwiera |
| my | pootwieramy |
| wy | pootwieracie |
| oni / one | pootwierają |
Tryb rozkazujący
| ty | pootwieraj |
| my | pootwierajmy |
| wy | pootwierajcie |