Conjugation of poobijać
pɔ.ɔˈbi.jat͡ɕto injure oneself by being hit, to bruise oneself Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | poobijać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poobijałem |
| ty | poobijałeś |
| on / ona / ono | poobijał |
| my | poobijaliśmy |
| wy | poobijaliście |
| oni / one | poobijali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poobijałam |
| ty | poobijałaś |
| on / ona / ono | poobijała |
| my | poobijałyśmy |
| wy | poobijałyście |
| oni / one | poobijały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poobijało |
Czas przyszły
| ja | poobijam |
| ty | poobijasz |
| on / ona / ono | poobija |
| my | poobijamy |
| wy | poobijacie |
| oni / one | poobijają |
Tryb rozkazujący
| ty | poobijaj |
| my | poobijajmy |
| wy | poobijajcie |