Conjugation of pomawiać
pɔˈma.vjat͡ɕto allege, to impute (to accuse of without justification) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pomawiać |
Czas teraźniejszy
| ja | pomawiam |
| ty | pomawiasz |
| on / ona / ono | pomawia |
| my | pomawiamy |
| wy | pomawiacie |
| oni / one | pomawiają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pomawiałem |
| ty | pomawiałeś |
| on / ona / ono | pomawiał |
| my | pomawialiśmy |
| wy | pomawialiście |
| oni / one | pomawiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pomawiałam |
| ty | pomawiałaś |
| on / ona / ono | pomawiała |
| my | pomawiałyśmy |
| wy | pomawiałyście |
| oni / one | pomawiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pomawiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pomawiał |
| ty | będziesz pomawiał |
| on / ona / ono | będzie pomawiał |
| my | będziemy pomawiali |
| wy | będziecie pomawiali |
| oni / one | będą pomawiali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pomawiała |
| ty | będziesz pomawiała |
| on / ona / ono | będzie pomawiała |
| my | będziemy pomawiały |
| wy | będziecie pomawiały |
| oni / one | będą pomawiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pomawiało |
Tryb rozkazujący
| ty | pomawiaj |
| my | pomawiajmy |
| wy | pomawiajcie |