Conjugation of policzyć
pɔˈli.t͡ʂɘt͡ɕsprawdzić, ile czegoś jest, dodając do siebie poszczególne jednostki Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | policzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | policzyłem |
| ty | policzyłeś |
| on / ona / ono | policzył |
| my | policzyliśmy |
| wy | policzyliście |
| oni / one | policzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | policzyłam |
| ty | policzyłaś |
| on / ona / ono | policzyła |
| my | policzyłyśmy |
| wy | policzyłyście |
| oni / one | policzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | policzyło |
Czas przyszły
| ja | policzę |
| ty | policzysz |
| on / ona / ono | policzy |
| my | policzymy |
| wy | policzycie |
| oni / one | policzą |
Tryb rozkazujący
| ty | policz |
| my | policzmy |
| wy | policzcie |