Conjugation of poleć
ˈpɔ.lɛt͡ɕponieść fiasko w jakichś staraniach, wysiłkach Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | polec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poległem |
| ty | poległeś |
| on / ona / ono | poległ |
| my | polegliśmy |
| wy | polegliście |
| oni / one | polegli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poległam |
| ty | poległaś |
| on / ona / ono | poległa |
| my | poległyśmy |
| wy | poległyście |
| oni / one | poległy |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poległo |
Czas przyszły
| ja | polegnę |
| ty | polegniesz |
| on / ona / ono | polegnie |
| my | polegniemy |
| wy | polegniecie |
| oni / one | polegną |
Tryb rozkazujący
| ty | polegnij |
| my | polegnijmy |
| wy | polegnijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.