Conjugation of pokrzywdzić
pɔˈkʂɘv.d͡ʑit͡ɕto harm (to cause harm to someone) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pokrzywdzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pokrzywdziłem |
| ty | pokrzywdziłeś |
| on / ona / ono | pokrzywdził |
| my | pokrzywdziliśmy |
| wy | pokrzywdziliście |
| oni / one | pokrzywdzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pokrzywdziłam |
| ty | pokrzywdziłaś |
| on / ona / ono | pokrzywdziła |
| my | pokrzywdziłyśmy |
| wy | pokrzywdziłyście |
| oni / one | pokrzywdziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pokrzywdziło |
Czas przyszły
| ja | pokrzywdzę |
| ty | pokrzywdzisz |
| on / ona / ono | pokrzywdzi |
| my | pokrzywdzimy |
| wy | pokrzywdzicie |
| oni / one | pokrzywdzą |
Tryb rozkazujący
| ty | pokrzywdź |
| my | pokrzywdźmy |
| wy | pokrzywdźcie |