Conjugation of pokończyć
pɔˈkɔɲ.t͡ʂɘt͡ɕto tie up loose ends, to wrap up (to finish many actions or things) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pokończyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pokończyłem |
| ty | pokończyłeś |
| on / ona / ono | pokończył |
| my | pokończyliśmy |
| wy | pokończyliście |
| oni / one | pokończyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pokończyłam |
| ty | pokończyłaś |
| on / ona / ono | pokończyła |
| my | pokończyłyśmy |
| wy | pokończyłyście |
| oni / one | pokończyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pokończyło |
Czas przyszły
| ja | pokończę |
| ty | pokończysz |
| on / ona / ono | pokończy |
| my | pokończymy |
| wy | pokończycie |
| oni / one | pokończą |
Tryb rozkazujący
| ty | pokończ |
| my | pokończmy |
| wy | pokończcie |