Conjugation of pokaleczyć
pɔ.kaˈlɛ.t͡ʂɘt͡ɕto cut oneself (to get injured by multiple lacerations, cuts, or abrasions of the external body tissue) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pokaleczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pokaleczyłem |
| ty | pokaleczyłeś |
| on / ona / ono | pokaleczył |
| my | pokaleczyliśmy |
| wy | pokaleczyliście |
| oni / one | pokaleczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pokaleczyłam |
| ty | pokaleczyłaś |
| on / ona / ono | pokaleczyła |
| my | pokaleczyłyśmy |
| wy | pokaleczyłyście |
| oni / one | pokaleczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pokaleczyło |
Czas przyszły
| ja | pokaleczę |
| ty | pokaleczysz |
| on / ona / ono | pokaleczy |
| my | pokaleczymy |
| wy | pokaleczycie |
| oni / one | pokaleczą |
Tryb rozkazujący
| ty | pokalecz |
| my | pokaleczmy |
| wy | pokaleczcie |