Conjugation of pojechać
pɔˈjɛ.xat͡ɕo środkach lokomocji, transportu: wyruszyć w drogę w jakimś kierunku; odjechać z miejsca, gdzie się zatrzymał Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pojechać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pojechałem |
| ty | pojechałeś |
| on / ona / ono | pojechał |
| my | pojechaliśmy |
| wy | pojechaliście |
| oni / one | pojechali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pojechałam |
| ty | pojechałaś |
| on / ona / ono | pojechała |
| my | pojechałyśmy |
| wy | pojechałyście |
| oni / one | pojechały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pojechało |
Czas przyszły
| ja | pojadę |
| ty | pojedziesz |
| on / ona / ono | pojedzie |
| my | pojedziemy |
| wy | pojedziecie |
| oni / one | pojadą |
Tryb rozkazujący
| ty | pojedź |
| my | pojedźmy |
| wy | pojedźcie |