Conjugation of pogryźć
ˈpɔ.ɡrɘɕt͡ɕzniszczyć, rozerwać coś za pomocą gryzienia Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pogryźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pogryzłem |
| ty | pogryzłeś |
| on / ona / ono | pogryzł |
| my | pogryźliśmy |
| wy | pogryźliście |
| oni / one | pogryźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pogryzłam |
| ty | pogryzłaś |
| on / ona / ono | pogryzła |
| my | pogryzłyśmy |
| wy | pogryzłyście |
| oni / one | pogryzły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pogryzło |
Czas przyszły
| ja | pogryzę |
| ty | pogryziesz |
| on / ona / ono | pogryzie |
| my | pogryziemy |
| wy | pogryziecie |
| oni / one | pogryzą |
Tryb rozkazujący
| ty | pogryź |
| my | pogryźmy |
| wy | pogryźcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.