Conjugation of pogaworzyć
pɔ.ɡaˈvɔ.ʐɘt͡ɕto babble a bit (to utter indistinctly) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pogaworzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pogaworzyłem |
| ty | pogaworzyłeś |
| on / ona / ono | pogaworzył |
| my | pogaworzyliśmy |
| wy | pogaworzyliście |
| oni / one | pogaworzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pogaworzyłam |
| ty | pogaworzyłaś |
| on / ona / ono | pogaworzyła |
| my | pogaworzyłyśmy |
| wy | pogaworzyłyście |
| oni / one | pogaworzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pogaworzyło |
Czas przyszły
| ja | pogaworzę |
| ty | pogaworzysz |
| on / ona / ono | pogaworzy |
| my | pogaworzymy |
| wy | pogaworzycie |
| oni / one | pogaworzą |
Tryb rozkazujący
| ty | pogaworz |
| my | pogaworzmy |
| wy | pogaworzcie |