Conjugation of pofatygować
pɔ.fa.tɘˈɡɔ.vat͡ɕzadać sobie trud dotarcia gdzieś lub zrobienia czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pofatygować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pofatygowałem |
| ty | pofatygowałeś |
| on / ona / ono | pofatygował |
| my | pofatygowaliśmy |
| wy | pofatygowaliście |
| oni / one | pofatygowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pofatygowałam |
| ty | pofatygowałaś |
| on / ona / ono | pofatygowała |
| my | pofatygowałyśmy |
| wy | pofatygowałyście |
| oni / one | pofatygowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pofatygowało |
Czas przyszły
| ja | pofatyguję |
| ty | pofatygujesz |
| on / ona / ono | pofatyguje |
| my | pofatygujemy |
| wy | pofatygujecie |
| oni / one | pofatygują |
Tryb rozkazujący
| ty | pofatyguj |
| my | pofatygujmy |
| wy | pofatygujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.