Conjugation of podziewać
pɔˈd͡ʑɛ.vat͡ɕzostawić coś nie pamiętając w jakim miejscu; zgubić coś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | podziewać |
Czas teraźniejszy
| ja | podziewam |
| ty | podziewasz |
| on / ona / ono | podziewa |
| my | podziewamy |
| wy | podziewacie |
| oni / one | podziewają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podziewałem |
| ty | podziewałeś |
| on / ona / ono | podziewał |
| my | podziewaliśmy |
| wy | podziewaliście |
| oni / one | podziewali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podziewałam |
| ty | podziewałaś |
| on / ona / ono | podziewała |
| my | podziewałyśmy |
| wy | podziewałyście |
| oni / one | podziewały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podziewało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę podziewał |
| ty | będziesz podziewał |
| on / ona / ono | będzie podziewał |
| my | będziemy podziewali |
| wy | będziecie podziewali |
| oni / one | będą podziewali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę podziewała |
| ty | będziesz podziewała |
| on / ona / ono | będzie podziewała |
| my | będziemy podziewały |
| wy | będziecie podziewały |
| oni / one | będą podziewały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie podziewało |
Tryb rozkazujący
| ty | podziewaj |
| my | podziewajmy |
| wy | podziewajcie |