Conjugation of podyktować
pɔ.dɘkˈtɔ.vat͡ɕodczytać lub powiedzieć tekst osobie, która ma go zapisać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | podyktować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podyktowałem |
| ty | podyktowałeś |
| on / ona / ono | podyktował |
| my | podyktowaliśmy |
| wy | podyktowaliście |
| oni / one | podyktowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podyktowałam |
| ty | podyktowałaś |
| on / ona / ono | podyktowała |
| my | podyktowałyśmy |
| wy | podyktowałyście |
| oni / one | podyktowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podyktowało |
Czas przyszły
| ja | podyktuję |
| ty | podyktujesz |
| on / ona / ono | podyktuje |
| my | podyktujemy |
| wy | podyktujecie |
| oni / one | podyktują |
Tryb rozkazujący
| ty | podyktuj |
| my | podyktujmy |
| wy | podyktujcie |