Conjugation of podrzeć
ˈpɔ.dʐɛt͡ɕprzez pewien czas krzyczeć lub głośno płakać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | podrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podarłem |
| ty | podarłeś |
| on / ona / ono | podarł |
| my | podarliśmy |
| wy | podarliście |
| oni / one | podarli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podarłam |
| ty | podarłaś |
| on / ona / ono | podarła |
| my | podarłyśmy |
| wy | podarłyście |
| oni / one | podarły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podarło |
Czas przyszły
| ja | podrę |
| ty | podrzesz |
| on / ona / ono | podrze |
| my | podrzemy |
| wy | podrzecie |
| oni / one | podrą |
Tryb rozkazujący
| ty | podrzyj |
| my | podrzyjmy |
| wy | podrzyjcie |