Conjugation of podmienić
pɔdˈmjɛ.ɲit͡ɕto substitute (to relieve someone of something or to take someone's place) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | podmienić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podmieniłem |
| ty | podmieniłeś |
| on / ona / ono | podmienił |
| my | podmieniliśmy |
| wy | podmieniliście |
| oni / one | podmienili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podmieniłam |
| ty | podmieniłaś |
| on / ona / ono | podmieniła |
| my | podmieniłyśmy |
| wy | podmieniłyście |
| oni / one | podmieniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podmieniło |
Czas przyszły
| ja | podmienię |
| ty | podmienisz |
| on / ona / ono | podmieni |
| my | podmienimy |
| wy | podmienicie |
| oni / one | podmienią |
Tryb rozkazujący
| ty | podmień |
| my | podmieńmy |
| wy | podmieńcie |