Conjugation of podleźć
ˈpɔd.lɛɕt͡ɕto put oneself into a dangerous situation Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | podleźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podlazłem |
| ty | podlazłeś |
| on / ona / ono | podlazł |
| my | podleźliśmy |
| wy | podleźliście |
| oni / one | podleźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podlazłam |
| ty | podlazłaś |
| on / ona / ono | podlazła |
| my | podlazłyśmy |
| wy | podlazłyście |
| oni / one | podlazły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podlazło |
Czas przyszły
| ja | podlezę |
| ty | podleziesz |
| on / ona / ono | podlezie |
| my | podleziemy |
| wy | podleziecie |
| oni / one | podlezą |
Tryb rozkazujący
| ty | podleź |
| my | podleźmy |
| wy | podleźcie |