HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← podgonić — definition

Conjugation of podgonić

Regular CEFR B2
pɔdˈɡɔ.ɲit͡ɕ

to rush oneself Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
podgonić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja podgoniłem
ty podgoniłeś
on / ona / ono podgonił
my podgoniliśmy
wy podgoniliście
oni / one podgonili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja podgoniłam
ty podgoniłaś
on / ona / ono podgoniła
my podgoniłyśmy
wy podgoniłyście
oni / one podgoniły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono podgoniło
Czas przyszły
ja podgonię
ty podgonisz
on / ona / ono podgoni
my podgonimy
wy podgonicie
oni / one podgonią
Tryb rozkazujący
ty podgoń
my podgońmy
wy podgońcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary