Conjugation of podeprzeć
pɔˈdɛ.pʂɛt͡ɕużyć czegoś w celu potwierdzenia swoich racji Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | podeprzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podparłem |
| ty | podparłeś |
| on / ona / ono | podparł |
| my | podparliśmy |
| wy | podparliście |
| oni / one | podparli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podparłam |
| ty | podparłaś |
| on / ona / ono | podparła |
| my | podparłyśmy |
| wy | podparłyście |
| oni / one | podparły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podparło |
Czas przyszły
| ja | podeprę |
| ty | podeprzesz |
| on / ona / ono | podeprze |
| my | podeprzemy |
| wy | podeprzecie |
| oni / one | podeprą |
Tryb rozkazujący
| ty | podeprzyj |
| my | podeprzyjmy |
| wy | podeprzyjcie |