Conjugation of podburzyć
pɔdˈbu.ʐɘt͡ɕaspekt dokonany od: podburzać (sprowokować do walki zbrojnej) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | podburzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podburzyłem |
| ty | podburzyłeś |
| on / ona / ono | podburzył |
| my | podburzyliśmy |
| wy | podburzyliście |
| oni / one | podburzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podburzyłam |
| ty | podburzyłaś |
| on / ona / ono | podburzyła |
| my | podburzyłyśmy |
| wy | podburzyłyście |
| oni / one | podburzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podburzyło |
Czas przyszły
| ja | podburzę |
| ty | podburzysz |
| on / ona / ono | podburzy |
| my | podburzymy |
| wy | podburzycie |
| oni / one | podburzą |
Tryb rozkazujący
| ty | podburz |
| my | podburzmy |
| wy | podburzcie |