Conjugation of podbiec
ˈpɔd.bjɛt͡szbliżyć się (do kogoś lub czegoś) biegnąc (zazwyczaj przez krótki dystans) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | podbiec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podbiegłem |
| ty | podbiegłeś |
| on / ona / ono | podbiegł |
| my | podbiegliśmy |
| wy | podbiegliście |
| oni / one | podbiegli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podbiegłam |
| ty | podbiegłaś |
| on / ona / ono | podbiegła |
| my | podbiegłyśmy |
| wy | podbiegłyście |
| oni / one | podbiegły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podbiegło |
Czas przyszły
| ja | podbiegnę |
| ty | podbiegniesz |
| on / ona / ono | podbiegnie |
| my | podbiegniemy |
| wy | podbiegniecie |
| oni / one | podbiegną |
Tryb rozkazujący
| ty | podbiegnij |
| my | podbiegnijmy |
| wy | podbiegnijcie |