Conjugation of podarować
pɔ.daˈrɔ.vat͡ɕzrezygnować z odebrania komuś czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | podarować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | podarowałem |
| ty | podarowałeś |
| on / ona / ono | podarował |
| my | podarowaliśmy |
| wy | podarowaliście |
| oni / one | podarowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | podarowałam |
| ty | podarowałaś |
| on / ona / ono | podarowała |
| my | podarowałyśmy |
| wy | podarowałyście |
| oni / one | podarowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | podarowało |
Czas przyszły
| ja | podaruję |
| ty | podarujesz |
| on / ona / ono | podaruje |
| my | podarujemy |
| wy | podarujecie |
| oni / one | podarują |
Tryb rozkazujący
| ty | podaruj |
| my | podarujmy |
| wy | podarujcie |