Conjugation of poczynić
pɔˈt͡ʂɘ.ɲit͡ɕdokonać wielu czynności, aby osiągnąć dany cel Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | poczynić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poczyniłem |
| ty | poczyniłeś |
| on / ona / ono | poczynił |
| my | poczyniliśmy |
| wy | poczyniliście |
| oni / one | poczynili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poczyniłam |
| ty | poczyniłaś |
| on / ona / ono | poczyniła |
| my | poczyniłyśmy |
| wy | poczyniłyście |
| oni / one | poczyniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poczyniło |
Czas przyszły
| ja | poczynię |
| ty | poczynisz |
| on / ona / ono | poczyni |
| my | poczynimy |
| wy | poczynicie |
| oni / one | poczynią |
Tryb rozkazujący
| ty | poczyń |
| my | poczyńmy |
| wy | poczyńcie |