Conjugation of poczuć
ˈpɔ.t͡ʂut͡ɕuznać się za kogoś, nabrać przekonania o swojej przynależności do określonej grupy osób Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | poczuć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poczułem |
| ty | poczułeś |
| on / ona / ono | poczuł |
| my | poczuliśmy |
| wy | poczuliście |
| oni / one | poczuli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poczułam |
| ty | poczułaś |
| on / ona / ono | poczuła |
| my | poczułyśmy |
| wy | poczułyście |
| oni / one | poczuły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poczuło |
Czas przyszły
| ja | poczuję |
| ty | poczujesz |
| on / ona / ono | poczuje |
| my | poczujemy |
| wy | poczujecie |
| oni / one | poczują |
Tryb rozkazujący
| ty | poczuj |
| my | poczujmy |
| wy | poczujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.