Conjugation of poświadczyć
pɔˈɕfjat.t͡ʂɘt͡ɕpotwierdzić prawdziwość, tożsamość, wiarygodność kogoś albo czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | poświadczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poświadczyłem |
| ty | poświadczyłeś |
| on / ona / ono | poświadczył |
| my | poświadczyliśmy |
| wy | poświadczyliście |
| oni / one | poświadczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poświadczyłam |
| ty | poświadczyłaś |
| on / ona / ono | poświadczyła |
| my | poświadczyłyśmy |
| wy | poświadczyłyście |
| oni / one | poświadczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poświadczyło |
Czas przyszły
| ja | poświadczę |
| ty | poświadczysz |
| on / ona / ono | poświadczy |
| my | poświadczymy |
| wy | poświadczycie |
| oni / one | poświadczą |
Tryb rozkazujący
| ty | poświadcz |
| my | poświadczmy |
| wy | poświadczcie |