Conjugation of pluć
ˈplut͡ɕwyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pluć |
Czas teraźniejszy
| ja | pluję |
| ty | plujesz |
| on / ona / ono | pluje |
| my | plujemy |
| wy | plujecie |
| oni / one | plują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | plułem |
| ty | plułeś |
| on / ona / ono | pluł |
| my | pluliśmy |
| wy | pluliście |
| oni / one | pluli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | plułam |
| ty | plułaś |
| on / ona / ono | pluła |
| my | plułyśmy |
| wy | plułyście |
| oni / one | pluły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pluło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pluł |
| ty | będziesz pluł |
| on / ona / ono | będzie pluł |
| my | będziemy pluli |
| wy | będziecie pluli |
| oni / one | będą pluli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pluła |
| ty | będziesz pluła |
| on / ona / ono | będzie pluła |
| my | będziemy pluły |
| wy | będziecie pluły |
| oni / one | będą pluły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pluło |
Tryb rozkazujący
| ty | pluj |
| my | plujmy |
| wy | plujcie |