Conjugation of plaskać
/ˈplas.kat͡ɕ/uderzać czymś płaskim o płaską powierzchnię Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | plaskać |
Czas teraźniejszy
| ja | plaskam |
| ty | plaskasz |
| on / ona / ono | plaska |
| my | plaskamy |
| wy | plaskacie |
| oni / one | plaskają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | plaskałem |
| ty | plaskałeś |
| on / ona / ono | plaskał |
| my | plaskaliśmy |
| wy | plaskaliście |
| oni / one | plaskali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | plaskałam |
| ty | plaskałaś |
| on / ona / ono | plaskała |
| my | plaskałyśmy |
| wy | plaskałyście |
| oni / one | plaskały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | plaskało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę plaskał |
| ty | będziesz plaskał |
| on / ona / ono | będzie plaskał |
| my | będziemy plaskali |
| wy | będziecie plaskali |
| oni / one | będą plaskali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę plaskała |
| ty | będziesz plaskała |
| on / ona / ono | będzie plaskała |
| my | będziemy plaskały |
| wy | będziecie plaskały |
| oni / one | będą plaskały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie plaskało |
Tryb rozkazujący
| ty | plaskaj |
| my | plaskajmy |
| wy | plaskajcie |