Conjugation of partaczyć
/parˈta.t͡ʂɘt͡ɕ/robić coś byle jak, nieudolnie, źle Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | partaczyć |
Czas teraźniejszy
| ja | partaczę |
| ty | partaczysz |
| on / ona / ono | partaczy |
| my | partaczymy |
| wy | partaczycie |
| oni / one | partaczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | partaczyłem |
| ty | partaczyłeś |
| on / ona / ono | partaczył |
| my | partaczyliśmy |
| wy | partaczyliście |
| oni / one | partaczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | partaczyłam |
| ty | partaczyłaś |
| on / ona / ono | partaczyła |
| my | partaczyłyśmy |
| wy | partaczyłyście |
| oni / one | partaczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | partaczyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę partaczył |
| ty | będziesz partaczył |
| on / ona / ono | będzie partaczył |
| my | będziemy partaczyli |
| wy | będziecie partaczyli |
| oni / one | będą partaczyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę partaczyła |
| ty | będziesz partaczyła |
| on / ona / ono | będzie partaczyła |
| my | będziemy partaczyły |
| wy | będziecie partaczyły |
| oni / one | będą partaczyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie partaczyło |
Tryb rozkazujący
| ty | partacz |
| my | partaczmy |
| wy | partaczcie |