Conjugation of parkować
parˈkɔ.vat͡ɕzostawiać pojazd na parkingu, miejscu przeznaczonym do zatrzymania pojazdu lub innym wolnym miejscu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | parkować |
Czas teraźniejszy
| ja | parkuję |
| ty | parkujesz |
| on / ona / ono | parkuje |
| my | parkujemy |
| wy | parkujecie |
| oni / one | parkują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | parkowałem |
| ty | parkowałeś |
| on / ona / ono | parkował |
| my | parkowaliśmy |
| wy | parkowaliście |
| oni / one | parkowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | parkowałam |
| ty | parkowałaś |
| on / ona / ono | parkowała |
| my | parkowałyśmy |
| wy | parkowałyście |
| oni / one | parkowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | parkowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę parkował |
| ty | będziesz parkował |
| on / ona / ono | będzie parkował |
| my | będziemy parkowali |
| wy | będziecie parkowali |
| oni / one | będą parkowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę parkowała |
| ty | będziesz parkowała |
| on / ona / ono | będzie parkowała |
| my | będziemy parkowały |
| wy | będziecie parkowały |
| oni / one | będą parkowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie parkowało |
Tryb rozkazujący
| ty | parkuj |
| my | parkujmy |
| wy | parkujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.