Conjugation of pacnąć
ˈpat͡s.nɔɲt͡ɕupaść miękko z charakterystycznym odgłosem, klapnąć Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | pacnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pacnąłem |
| ty | pacnąłeś |
| on / ona / ono | pacnął |
| my | pacnęliśmy |
| wy | pacnęliście |
| oni / one | pacnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pacnęłam |
| ty | pacnęłaś |
| on / ona / ono | pacnęła |
| my | pacnęłyśmy |
| wy | pacnęłyście |
| oni / one | pacnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pacnęło |
Czas przyszły
| ja | pacnę |
| ty | pacniesz |
| on / ona / ono | pacnie |
| my | pacniemy |
| wy | pacniecie |
| oni / one | pacną |
Tryb rozkazujący
| ty | pacnij |
| my | pacnijmy |
| wy | pacnijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.