Conjugation of płukać
ˈpwu.kat͡ɕdokonywać czyszczenia narządu wskutek napełniania i opróżniania organu płynem, np. żołądka Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | płukać |
Czas teraźniejszy
| ja | płuczę |
| ty | płuczesz |
| on / ona / ono | płucze |
| my | płuczemy |
| wy | płuczecie |
| oni / one | płuczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | płukałem |
| ty | płukałeś |
| on / ona / ono | płukał |
| my | płukaliśmy |
| wy | płukaliście |
| oni / one | płukali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | płukałam |
| ty | płukałaś |
| on / ona / ono | płukała |
| my | płukałyśmy |
| wy | płukałyście |
| oni / one | płukały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | płukało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę płukał |
| ty | będziesz płukał |
| on / ona / ono | będzie płukał |
| my | będziemy płukali |
| wy | będziecie płukali |
| oni / one | będą płukali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę płukała |
| ty | będziesz płukała |
| on / ona / ono | będzie płukała |
| my | będziemy płukały |
| wy | będziecie płukały |
| oni / one | będą płukały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie płukało |
Tryb rozkazujący
| ty | płucz |
| my | płuczmy |
| wy | płuczcie |