Conjugation of płodzić
ˈpwɔ.d͡ʑit͡ɕpowodować powstanie istoty żywej poprzez akt zapłodnienia Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | płodzić |
Czas teraźniejszy
| ja | płodzę |
| ty | płodzisz |
| on / ona / ono | płodzi |
| my | płodzimy |
| wy | płodzicie |
| oni / one | płodzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | płodziłem |
| ty | płodziłeś |
| on / ona / ono | płodził |
| my | płodziliśmy |
| wy | płodziliście |
| oni / one | płodzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | płodziłam |
| ty | płodziłaś |
| on / ona / ono | płodziła |
| my | płodziłyśmy |
| wy | płodziłyście |
| oni / one | płodziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | płodziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę płodził |
| ty | będziesz płodził |
| on / ona / ono | będzie płodził |
| my | będziemy płodzili |
| wy | będziecie płodzili |
| oni / one | będą płodzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę płodziła |
| ty | będziesz płodziła |
| on / ona / ono | będzie płodziła |
| my | będziemy płodziły |
| wy | będziecie płodziły |
| oni / one | będą płodziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie płodziło |
Tryb rozkazujący
| ty | płódź |
| my | płódźmy |
| wy | płódźcie |