Conjugation of otynkować
/ɔ.tɘŋˈkɔ.vat͡ɕ/to plaster (to cover a wall with a layer of mortar for protective or decorative purposes) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | otynkować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | otynkowałem |
| ty | otynkowałeś |
| on / ona / ono | otynkował |
| my | otynkowaliśmy |
| wy | otynkowaliście |
| oni / one | otynkowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | otynkowałam |
| ty | otynkowałaś |
| on / ona / ono | otynkowała |
| my | otynkowałyśmy |
| wy | otynkowałyście |
| oni / one | otynkowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | otynkowało |
Czas przyszły
| ja | otynkuję |
| ty | otynkujesz |
| on / ona / ono | otynkuje |
| my | otynkujemy |
| wy | otynkujecie |
| oni / one | otynkują |
Tryb rozkazujący
| ty | otynkuj |
| my | otynkujmy |
| wy | otynkujcie |