Conjugation of orientować
/ɔ.rjɛnˈtɔ.vat͡ɕ/podporządkowywać swoje działania pewnym celom Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | orientować |
Czas teraźniejszy
| ja | orientuję |
| ty | orientujesz |
| on / ona / ono | orientuje |
| my | orientujemy |
| wy | orientujecie |
| oni / one | orientują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | orientowałem |
| ty | orientowałeś |
| on / ona / ono | orientował |
| my | orientowaliśmy |
| wy | orientowaliście |
| oni / one | orientowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | orientowałam |
| ty | orientowałaś |
| on / ona / ono | orientowała |
| my | orientowałyśmy |
| wy | orientowałyście |
| oni / one | orientowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | orientowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę orientował |
| ty | będziesz orientował |
| on / ona / ono | będzie orientował |
| my | będziemy orientowali |
| wy | będziecie orientowali |
| oni / one | będą orientowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę orientowała |
| ty | będziesz orientowała |
| on / ona / ono | będzie orientowała |
| my | będziemy orientowały |
| wy | będziecie orientowały |
| oni / one | będą orientowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie orientowało |
Tryb rozkazujący
| ty | orientuj |
| my | orientujmy |
| wy | orientujcie |