Conjugation of orędować
/ɔ.rɛnˈdɔ.vat͡ɕ/wstawiać się za kimś lub za czymś u kogoś; przyczyniać się Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | orędować |
Czas teraźniejszy
| ja | oręduję |
| ty | orędujesz |
| on / ona / ono | oręduje |
| my | orędujemy |
| wy | orędujecie |
| oni / one | orędują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | orędowałem |
| ty | orędowałeś |
| on / ona / ono | orędował |
| my | orędowaliśmy |
| wy | orędowaliście |
| oni / one | orędowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | orędowałam |
| ty | orędowałaś |
| on / ona / ono | orędowała |
| my | orędowałyśmy |
| wy | orędowałyście |
| oni / one | orędowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | orędowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę orędował |
| ty | będziesz orędował |
| on / ona / ono | będzie orędował |
| my | będziemy orędowali |
| wy | będziecie orędowali |
| oni / one | będą orędowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę orędowała |
| ty | będziesz orędowała |
| on / ona / ono | będzie orędowała |
| my | będziemy orędowały |
| wy | będziecie orędowały |
| oni / one | będą orędowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie orędowało |
Tryb rozkazujący
| ty | oręduj |
| my | orędujmy |
| wy | orędujcie |