HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← opornieć — definition

Conjugation of opornieć

Regular CEFR B2
ɔˈpɔr.ɲɛt͡ɕ

to become recalcitrant, refractory Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
opornieć
Czas teraźniejszy
ja opornieję
ty oporniejesz
on / ona / ono opornieje
my oporniejemy
wy oporniejecie
oni / one opornieją
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja oporniałem
ty oporniałeś
on / ona / ono oporniał
my opornieliśmy
wy opornieliście
oni / one opornieli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja oporniałam
ty oporniałaś
on / ona / ono oporniała
my oporniałyśmy
wy oporniałyście
oni / one oporniały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono oporniało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę oporniał
ty będziesz oporniał
on / ona / ono będzie oporniał
my będziemy opornieli
wy będziecie opornieli
oni / one będą opornieli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę oporniała
ty będziesz oporniała
on / ona / ono będzie oporniała
my będziemy oporniały
wy będziecie oporniały
oni / one będą oporniały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie oporniało
Tryb rozkazujący
ty oporniej
my oporniejmy
wy oporniejcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary