HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← opornieć — definición

Conjugation of opornieć

Regular CEFR B2
/ɔˈpɔr.ɲɛt͡ɕ/

to become recalcitrant, refractory Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
opornieć
Czas teraźniejszy
ja opornieję
ty oporniejesz
on / ona / ono opornieje
my oporniejemy
wy oporniejecie
oni / one opornieją
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja oporniałem
ty oporniałeś
on / ona / ono oporniał
my opornieliśmy
wy opornieliście
oni / one opornieli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja oporniałam
ty oporniałaś
on / ona / ono oporniała
my oporniałyśmy
wy oporniałyście
oni / one oporniały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono oporniało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę oporniał
ty będziesz oporniał
on / ona / ono będzie oporniał
my będziemy opornieli
wy będziecie opornieli
oni / one będą opornieli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę oporniała
ty będziesz oporniała
on / ona / ono będzie oporniała
my będziemy oporniały
wy będziecie oporniały
oni / one będą oporniały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie oporniało
Tryb rozkazujący
ty oporniej
my oporniejmy
wy oporniejcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary