Conjugation of opatentować
ɔ.pa.tɛnˈtɔ.vat͡ɕto patent (to (successfully) register (a new invention) with a government agency to obtain the sole privilege of its manufacture, sale, and use for a specified period) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | opatentować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | opatentowałem |
| ty | opatentowałeś |
| on / ona / ono | opatentował |
| my | opatentowaliśmy |
| wy | opatentowaliście |
| oni / one | opatentowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | opatentowałam |
| ty | opatentowałaś |
| on / ona / ono | opatentowała |
| my | opatentowałyśmy |
| wy | opatentowałyście |
| oni / one | opatentowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | opatentowało |
Czas przyszły
| ja | opatentuję |
| ty | opatentujesz |
| on / ona / ono | opatentuje |
| my | opatentujemy |
| wy | opatentujecie |
| oni / one | opatentują |
Tryb rozkazujący
| ty | opatentuj |
| my | opatentujmy |
| wy | opatentujcie |