Conjugation of opóźniać
ɔˈpuʑ.ɲat͡ɕpowodować zwolnienie tempa robienia lub osiągnięcia czego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | opóźniać |
Czas teraźniejszy
| ja | opóźniam |
| ty | opóźniasz |
| on / ona / ono | opóźnia |
| my | opóźniamy |
| wy | opóźniacie |
| oni / one | opóźniają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | opóźniałem |
| ty | opóźniałeś |
| on / ona / ono | opóźniał |
| my | opóźnialiśmy |
| wy | opóźnialiście |
| oni / one | opóźniali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | opóźniałam |
| ty | opóźniałaś |
| on / ona / ono | opóźniała |
| my | opóźniałyśmy |
| wy | opóźniałyście |
| oni / one | opóźniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | opóźniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę opóźniał |
| ty | będziesz opóźniał |
| on / ona / ono | będzie opóźniał |
| my | będziemy opóźniali |
| wy | będziecie opóźniali |
| oni / one | będą opóźniali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę opóźniała |
| ty | będziesz opóźniała |
| on / ona / ono | będzie opóźniała |
| my | będziemy opóźniały |
| wy | będziecie opóźniały |
| oni / one | będą opóźniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie opóźniało |
Tryb rozkazujący
| ty | opóźniaj |
| my | opóźniajmy |
| wy | opóźniajcie |