Conjugation of oniemieć
ɔˈɲɛ.mjɛt͡ɕto be struck dumb, to be rendered speechless Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | oniemieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | oniemiałem |
| ty | oniemiałeś |
| on / ona / ono | oniemiał |
| my | oniemieliśmy |
| wy | oniemieliście |
| oni / one | oniemieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | oniemiałam |
| ty | oniemiałaś |
| on / ona / ono | oniemiała |
| my | oniemiałyśmy |
| wy | oniemiałyście |
| oni / one | oniemiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | oniemiało |
Czas przyszły
| ja | oniemieję |
| ty | oniemiejesz |
| on / ona / ono | oniemieje |
| my | oniemiejemy |
| wy | oniemiejecie |
| oni / one | oniemieją |
Tryb rozkazujący
| ty | oniemiej |
| my | oniemiejmy |
| wy | oniemiejcie |