Conjugation of omotywać
/ɔ.mɔˈtɘ.vat͡ɕ/to wrap or wind something tightly around Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | omotywać |
Czas teraźniejszy
| ja | omotuję |
| ty | omotujesz |
| on / ona / ono | omotuje |
| my | omotujemy |
| wy | omotujecie |
| oni / one | omotują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | omotywałem |
| ty | omotywałeś |
| on / ona / ono | omotywał |
| my | omotywaliśmy |
| wy | omotywaliście |
| oni / one | omotywali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | omotywałam |
| ty | omotywałaś |
| on / ona / ono | omotywała |
| my | omotywałyśmy |
| wy | omotywałyście |
| oni / one | omotywały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | omotywało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę omotywał |
| ty | będziesz omotywał |
| on / ona / ono | będzie omotywał |
| my | będziemy omotywali |
| wy | będziecie omotywali |
| oni / one | będą omotywali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę omotywała |
| ty | będziesz omotywała |
| on / ona / ono | będzie omotywała |
| my | będziemy omotywały |
| wy | będziecie omotywały |
| oni / one | będą omotywały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie omotywało |
Tryb rozkazujący
| ty | omotuj |
| my | omotujmy |
| wy | omotujcie |