Conjugation of omieszkać
ɔˈmjɛʂ.kat͡ɕzaprzepaścić okazję, opuścić coś, zaniedbać, nie dopilnować Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | omieszkać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | omieszkałem |
| ty | omieszkałeś |
| on / ona / ono | omieszkał |
| my | omieszkaliśmy |
| wy | omieszkaliście |
| oni / one | omieszkali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | omieszkałam |
| ty | omieszkałaś |
| on / ona / ono | omieszkała |
| my | omieszkałyśmy |
| wy | omieszkałyście |
| oni / one | omieszkały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | omieszkało |
Czas przyszły
| ja | omieszkam |
| ty | omieszkasz |
| on / ona / ono | omieszka |
| my | omieszkamy |
| wy | omieszkacie |
| oni / one | omieszkają |
Tryb rozkazujący
| ty | omieszkaj |
| my | omieszkajmy |
| wy | omieszkajcie |