Conjugation of okopać
ɔˈkɔ.pat͡ɕto surround oneself with ditches, to entrench oneself Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | okopać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | okopałem |
| ty | okopałeś |
| on / ona / ono | okopał |
| my | okopaliśmy |
| wy | okopaliście |
| oni / one | okopali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | okopałam |
| ty | okopałaś |
| on / ona / ono | okopała |
| my | okopałyśmy |
| wy | okopałyście |
| oni / one | okopały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | okopało |
Czas przyszły
| ja | okopię |
| ty | okopiesz |
| on / ona / ono | okopie |
| my | okopiemy |
| wy | okopiecie |
| oni / one | okopią |
Tryb rozkazujący
| ty | okop |
| my | okopmy |
| wy | okopcie |