Conjugation of ogorzeć
/ɔˈɡɔ.ʐɛt͡ɕ/to sunburn, to tan, to become weathered by the Sun Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ogorzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ogorzałem |
| ty | ogorzałeś |
| on / ona / ono | ogorzał |
| my | ogorzeliśmy |
| wy | ogorzeliście |
| oni / one | ogorzeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ogorzałam |
| ty | ogorzałaś |
| on / ona / ono | ogorzała |
| my | ogorzałyśmy |
| wy | ogorzałyście |
| oni / one | ogorzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ogorzało |
Czas przyszły
| ja | ogorzeję |
| ty | ogorzejesz |
| on / ona / ono | ogorzeje |
| my | ogorzejemy |
| wy | ogorzejecie |
| oni / one | ogorzeją |
Tryb rozkazujący
| ty | ogorzej |
| my | ogorzejmy |
| wy | ogorzejcie |