Conjugation of ogłupieć
/ɔˈɡwu.pjɛt͡ɕ/to lose one's bearings (to lose sight of or become unable to determine one's orientation, position, or abilities relative to one's surroundings or situation) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ogłupieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ogłupiałem |
| ty | ogłupiałeś |
| on / ona / ono | ogłupiał |
| my | ogłupieliśmy |
| wy | ogłupieliście |
| oni / one | ogłupieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ogłupiałam |
| ty | ogłupiałaś |
| on / ona / ono | ogłupiała |
| my | ogłupiałyśmy |
| wy | ogłupiałyście |
| oni / one | ogłupiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ogłupiało |
Czas przyszły
| ja | ogłupieję |
| ty | ogłupiejesz |
| on / ona / ono | ogłupieje |
| my | ogłupiejemy |
| wy | ogłupiejecie |
| oni / one | ogłupieją |
Tryb rozkazujący
| ty | ogłupiej |
| my | ogłupiejmy |
| wy | ogłupiejcie |