Conjugation of odwzajemnić
ɔd.vzaˈjɛm.ɲit͡ɕodpowiedzieć tym samym na działanie, zachowanie lub emocje skierowane wobec siebie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odwzajemnić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odwzajemniłem |
| ty | odwzajemniłeś |
| on / ona / ono | odwzajemnił |
| my | odwzajemniliśmy |
| wy | odwzajemniliście |
| oni / one | odwzajemnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odwzajemniłam |
| ty | odwzajemniłaś |
| on / ona / ono | odwzajemniła |
| my | odwzajemniłyśmy |
| wy | odwzajemniłyście |
| oni / one | odwzajemniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odwzajemniło |
Czas przyszły
| ja | odwzajemnię |
| ty | odwzajemnisz |
| on / ona / ono | odwzajemni |
| my | odwzajemnimy |
| wy | odwzajemnicie |
| oni / one | odwzajemnią |
Tryb rozkazujący
| ty | odwzajemnij |
| my | odwzajemnijmy |
| wy | odwzajemnijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.