Conjugation of odtrącać
ɔtˈtrɔn.t͡sat͡ɕto brush off, to push away (to end a close relationship with someone) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | odtrącać |
Czas teraźniejszy
| ja | odtrącam |
| ty | odtrącasz |
| on / ona / ono | odtrąca |
| my | odtrącamy |
| wy | odtrącacie |
| oni / one | odtrącają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odtrącałem |
| ty | odtrącałeś |
| on / ona / ono | odtrącał |
| my | odtrącaliśmy |
| wy | odtrącaliście |
| oni / one | odtrącali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odtrącałam |
| ty | odtrącałaś |
| on / ona / ono | odtrącała |
| my | odtrącałyśmy |
| wy | odtrącałyście |
| oni / one | odtrącały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odtrącało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę odtrącał |
| ty | będziesz odtrącał |
| on / ona / ono | będzie odtrącał |
| my | będziemy odtrącali |
| wy | będziecie odtrącali |
| oni / one | będą odtrącali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę odtrącała |
| ty | będziesz odtrącała |
| on / ona / ono | będzie odtrącała |
| my | będziemy odtrącały |
| wy | będziecie odtrącały |
| oni / one | będą odtrącały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie odtrącało |
Tryb rozkazujący
| ty | odtrącaj |
| my | odtrącajmy |
| wy | odtrącajcie |