Conjugation of odstać
ˈɔt.stat͡ɕto come loose, to come off, to become separate (to cease to fit tightly and become a clearly separated part of a whole) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odstać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odstałem |
| ty | odstałeś |
| on / ona / ono | odstał |
| my | odstaliśmy |
| wy | odstaliście |
| oni / one | odstali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odstałam |
| ty | odstałaś |
| on / ona / ono | odstała |
| my | odstałyśmy |
| wy | odstałyście |
| oni / one | odstały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odstało |
Czas przyszły
| ja | odstanę |
| ty | odstaniesz |
| on / ona / ono | odstanie |
| my | odstaniemy |
| wy | odstaniecie |
| oni / one | odstaną |
Tryb rozkazujący
| ty | odstań |
| my | odstańmy |
| wy | odstańcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.