Conjugation of odskoczyć
ɔtˈskɔ.t͡ʂɘt͡ɕto jump away, to jump back, to recoil Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odskoczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odskoczyłem |
| ty | odskoczyłeś |
| on / ona / ono | odskoczył |
| my | odskoczyliśmy |
| wy | odskoczyliście |
| oni / one | odskoczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odskoczyłam |
| ty | odskoczyłaś |
| on / ona / ono | odskoczyła |
| my | odskoczyłyśmy |
| wy | odskoczyłyście |
| oni / one | odskoczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odskoczyło |
Czas przyszły
| ja | odskoczę |
| ty | odskoczysz |
| on / ona / ono | odskoczy |
| my | odskoczymy |
| wy | odskoczycie |
| oni / one | odskoczą |
Tryb rozkazujący
| ty | odskocz |
| my | odskoczmy |
| wy | odskoczcie |