Conjugation of odseparować
ɔt.sɛ.paˈrɔ.vat͡ɕto alienate, to cut off, to keep apart, to reclude, to seclude, to separate [with accusative ‘who or what’] Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odseparować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odseparowałem |
| ty | odseparowałeś |
| on / ona / ono | odseparował |
| my | odseparowaliśmy |
| wy | odseparowaliście |
| oni / one | odseparowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odseparowałam |
| ty | odseparowałaś |
| on / ona / ono | odseparowała |
| my | odseparowałyśmy |
| wy | odseparowałyście |
| oni / one | odseparowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odseparowało |
Czas przyszły
| ja | odseparuję |
| ty | odseparujesz |
| on / ona / ono | odseparuje |
| my | odseparujemy |
| wy | odseparujecie |
| oni / one | odseparują |
Tryb rozkazujący
| ty | odseparuj |
| my | odseparujmy |
| wy | odseparujcie |